नामी दवा

दुःख अनाम अगतीक

त्याचा ना गवगवा

कोण फकीर कोठून

देईल नामी दवा?

सुजाण वेदना उभी

असते दारापाशी

तरीही हाक उमलते

होवून माहेरवाशी

अस्तविहीन चांदणे

देतसे मनाला धिर

कवने गात फिरतो

एक अवलिया पिर 

नित्य घडीस हवा

कावर बावर होते

शब्दांचे संयत हृदय

वेदनेचे माहेर होते

दुर गावची सजनी

शब्द माहेरी रमते

मंद उसासे तिचे

एकाकीपण गमते....

                          ("やraτa ₱)                           

www.prataprachana.blogspot.com

१३ .१.२०२४