मरुस्थळातील हात

ओलांडून कितीक जातो 

तो शहरे, कसबे, गाव 

रोखून मनात असतो

वेशी आतली धाव

तुडवत मरुस्थाळांना 

तो गातो हिरवे गाणे

हारीने रचत जातो 

आठवां ची मरुद्याने

पांथस्त कोणी पिईल

ओंजळीने निळे पाणी

ओतणाऱ्या घड्याचे हात

होतील आबादाणी

("やaraτa ₱)                           

www.prataprachana.blogspot.com