निळ्या जांभळ्या अत्तरवेळी
सूनसान कविता दाटे
देह फुलांचे स्वर्ग गाठती
निर्माल्याच्या वाटे
अस्तगिरीवर सांज उतरते
रवि धिम्याने विरतो
सांजमिठीची आस प्रकाशा
अनवाणी मूक झुरतो!
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
मुक्तीसंगर!
तूझ्या ओंजळीने भिमा तू आम्हा दिलास सागर महाडाच्या तळ्यातून तू चेतवला जागर! तूझ्या ओंजळीचे आजही आम्ही पितो रे पाणी पिढ्या हूरूपाने गाती तूझ...
-
तूम कहती थी, मुझे घोसला पसंद है। बताओ वो बरगद का पेड कट रहा था,तूम कहा थी? ₱Ɽ₳₮₳₱) रचनापर्व www.prataprachana.blogspot.com -
पळस पेटला रानी निळ्या आभाळाला झळा वैशाखाच्या विरहात येती सावलीला कळा रंग निळ्या आभाळात ऊष्ण केशरी लकाकी पहाडाच्या माथ्याला येते ... -
सांज बावरी घडी..रात येण्याचा प्रहर.. गोठ्याकडे वासराच्या ओढीने निघालेल्या गायीच्या खुराने ऊधळलेल्या मातीने आसमंत बावरत...
No comments:
Post a Comment