निळ्या जांभळ्या अत्तरवेळी
सूनसान कविता दाटे
देह फुलांचे स्वर्ग गाठती
निर्माल्याच्या वाटे
अस्तगिरीवर सांज उतरते
रवि धिम्याने विरतो
सांजमिठीची आस प्रकाशा
अनवाणी मूक झुरतो!
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
तोडून...?
गोकुळ निघाले मथुरा अनाथ झाल्या गायी राधा हृदय चालले कृष्ण दिशेने पायी येईल परतून कान्हा देईल हाक हासरी? की थेट वृंदावनी मूक्ती तोडून प्राणप्...
-
तूम कहती थी, मुझे घोसला पसंद है। बताओ वो बरगद का पेड कट रहा था,तूम कहा थी? ₱Ɽ₳₮₳₱) रचनापर्व www.prataprachana.blogspot.com -
सांज बावरी घडी..रात येण्याचा प्रहर.. गोठ्याकडे वासराच्या ओढीने निघालेल्या गायीच्या खुराने ऊधळलेल्या मातीने आसमंत बावरत... -
पळस पेटला रानी निळ्या आभाळाला झळा वैशाखाच्या विरहात येती सावलीला कळा रंग निळ्या आभाळात ऊष्ण केशरी लकाकी पहाडाच्या माथ्याला येते ...
No comments:
Post a Comment