निळ्या जांभळ्या अत्तरवेळी
सूनसान कविता दाटे
देह फुलांचे स्वर्ग गाठती
निर्माल्याच्या वाटे
अस्तगिरीवर सांज उतरते
रवि धिम्याने विरतो
सांजमिठीची आस प्रकाशा
अनवाणी मूक झुरतो!
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
अत्त दिप भव!
शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...
-
तूम कहती थी, मुझे घोसला पसंद है। बताओ वो बरगद का पेड कट रहा था,तूम कहा थी? ₱Ɽ₳₮₳₱) रचनापर्व www.prataprachana.blogspot.com -
पळस पेटला रानी निळ्या आभाळाला झळा वैशाखाच्या विरहात येती सावलीला कळा रंग निळ्या आभाळात ऊष्ण केशरी लकाकी पहाडाच्या माथ्याला येते ... -
मै क्यों ना काफिर कहू तुम्हे? मोहब्बत मे खलल गुनाह नही? ₱Ɽ₳₮₳₱) रचनापर्व www.prataprachana.blogspot.com
No comments:
Post a Comment