सजनीच्या काळजात

आला सांगावा ढगात

मन भरुनिया आले

सजनीच्या शिवारात

झाड आनंदून झुले

दुर देशीचा पाऊस 

सारे करील तो चिंब

खिडकीच्या काचावर

उमटेल ओले बिंब

थेंब वाहील मातीत

धरा होई आबादानी

तुझ्या काळीजकपारी

माझी ओलीकंच गाणी

रुजेल कविता 

शब्द होतील हिरवे

येतील माघारा 

दुर गेलेले पारवे

वाहील हवा गात

किणकिणीचे गीत

कंपन हळवे

सजनीच्या काळजात....... 

やraτa प"

www.prataprachana.blogspot.com

११.६.२०२३