Monday, April 3, 2023

शेवट टिंब


श्वास रोखून धरते
ओठातली आसुस हाक
देवदुताच्या पंखाला
बाधते वैराग्याची झाक

काय असे मी मागु ?
पदरी न जे पडे
कशास फेकु पटलावर
इप्सिताचे शकुनखडे?

धुळीत शोधतो मी
तुझ्या गावच्या वाटा
श्राप दुराव्याचा सजवे
या अधोमुख ललाटा

पंख पसरून शोधतो
पक्षी निर्भयाचे आत्मबळ
तो तळ्याच्या अंतरातली
प्राषुण घेतो कळ

मी त्या तळ्यातील धुसर
तुझ्या सावलीचे बिंब
तु आक्रोशुन लिहिलेल्या
कवितेतले मी शेवट टिंब........

"やraτa प"
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
४.४.२०२३

 











No comments:

Post a Comment

स्वप्नभंगाचा यमक

माझ्या कवितेचा सखे तू नको तोडू तंतू आणी नको तुझ्या  मनी किंतू परंतू ही भावनेची मंत्रधून  मी रोज करे धावा ही लेप संजिवनी शांतावतो गर्त घावा स...