मूख्य मंदिर दूर
गोपूरम दावी वाट
ओलांडे सखी नित्य
हाती आरतीचे ताट
नूसतीच खूण ते
मंदिरासाठी उंच खडे
कुणाच्या मांगल्यासाठी
जणू कोण वाजवे चौघडे
गाव निजते सुखाने
दूर जागते जशी वेस
कधी नसते अक्षर
ती शब्दावरली रेष
पिंडीकडे जाता जाता
जशी दिसे दीपमाळ
गाव गाठण्या ओढीने
ओलांडावा जणू माळ
कोणी थबकावे असे
नसेल जरी काही
रूढ दाटक्या मनाला तशी
देता येत नाही द्वाही!
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
No comments:
Post a Comment