Saturday, April 18, 2026

नश्वर भास



माझ्या किती कविता
अशाच काठावरती
गीत आत्मधूनीचे तूझ्या 
कायम ओठावरती

हरवतात का झाडे?
घनदाट जंगल असता
की सापडत नसतो नक्की
स्वतःलाच रस्ता?

नयनतळाला कोरड
ना नसते कुठली आस 
का जोजवत असतो मी
नसलेले नश्वर भास?

₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व 
www.prataprachana.blogspot.com



No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...