Saturday, April 18, 2026

घनघोर उदासी



व्यापून एक उदासी मी 
घनघोर कोसळत असतो
उंचीला नभाच्या तरीही
मातीत मिसळत असतो

धरतीत नसतो थारा
ठेचाळत सागरा मिळतो 
पुन्हा कोसळढग होण्या
मी सुर्याखाली जळतो

₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व 
www.prataprachana.blogspot.com


No comments:

Post a Comment

कालवत नाही?

नजरेचा रिता आस दृष्टीत निर्वात विश्व चांद आला हरिणरथाने सुर्य घेवून गेला अश्व एक एक चांदणी  हळूहळूने उगवे गर्द तमात उमलते मग स्वप्न एक भगवे ...