Saturday, April 18, 2026

घनघोर उदासी



व्यापून एक उदासी मी 
घनघोर कोसळत असतो
उंचीला नभाच्या तरीही
मातीत मिसळत असतो

धरतीत नसतो थारा
ठेचाळत सागरा मिळतो 
पुन्हा कोसळढग होण्या
मी सुर्याखाली जळतो

₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व 
www.prataprachana.blogspot.com


No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...