व्यापून एक उदासी मी
घनघोर कोसळत असतो
उंचीला नभाच्या तरीही
मातीत मिसळत असतो
धरतीत नसतो थारा
ठेचाळत सागरा मिळतो
पुन्हा कोसळढग होण्या
मी सुर्याखाली जळतो
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
एकांताची निरव पोकळी , मनाची सृजन घालमेल...निर्मिती आसक्त मी ...आणी हृदयात भावनांचे बहर....अभिव्यक्त होण्याच्या तळमळीचे हे पर्व.... माझ्या भावअस्तित्वाचा हा दर्पण.... आणी ढवळून निघणारी आपली...प्रतिबिंबे....
नजरेचा रिता आस दृष्टीत निर्वात विश्व चांद आला हरिणरथाने सुर्य घेवून गेला अश्व एक एक चांदणी हळूहळूने उगवे गर्द तमात उमलते मग स्वप्न एक भगवे ...
No comments:
Post a Comment