जाणते गोकूळ हृदय
जणू उद्याचे अस्त
म्हणून त्याची तेजस्वी
मोरपिसावर भिस्त
अंधार जरी का भवती
नाद रेखतील रस्ते
वृंदावनही हरखेल मग
सूर बासरी अहिस्ते!
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
एकांताची निरव पोकळी , मनाची सृजन घालमेल...निर्मिती आसक्त मी ...आणी हृदयात भावनांचे बहर....अभिव्यक्त होण्याच्या तळमळीचे हे पर्व.... माझ्या भावअस्तित्वाचा हा दर्पण.... एक रम्यगूढ हाक आणी वास्तव याच्या धूसर सिमारेषेवरील ही शब्दनक्षी...त्या नक्षीदार शब्दांचे हे रूप..साजिरे...गोजिरे..... लिहावे ऐसे अक्षर, जणू मनाची रेघ सांधून जावी ज्याने, काळजातली भेग.... काळीजभेग सांधणारी ही शब्दकळा...आणी काळीजकोरी ही कविता..... आणी ढवळून निघणारी आपली...प्रतिबिंबे....
विज मालवून गेला पाऊस दुर देशी वचन शिल्लक त्याचे विजनातील पानगळीशी देवून चेतना रंग धुळ पुसून गेला रंगवून धरा पदर कंच हिरवा ओला हिरवी ऋतू स्वप...
No comments:
Post a Comment