Saturday, March 21, 2026

रेतबनाची भिरभिर



नसते दिसत कोणा
मृगजळाचे झरणे
आणी मरूतळाला 
एकांत नदीचे मरणे

असते तरीही काळीज 
मरुद्यानी त्याचे हिरवे
वाळूवर कोणी जिप्सी
अश्रूंनी कविता गिरवे 

उठती अनंत वादळे
उडते भिरभिर रेती
सुप्तहाकांचे काफिले
रेतबनी भिरभिरती....

₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व 
www.prataprachana.blogspot.com





No comments:

Post a Comment

स्वप्नभंगाचा यमक

माझ्या कवितेचा सखे तू नको तोडू तंतू आणी नको तुझ्या  मनी किंतू परंतू ही भावनेची मंत्रधून  मी रोज करे धावा ही लेप संजिवनी शांतावतो गर्त घावा स...