चाललो सखे मी, दूर अनवाणी
उरात माझिया, किती किती आठवणी
झाड पळसाचे बाई,त्याला बघ आग
लाल घडणीचा सुर्य,आणतो ना धग
मी करतो हाकांची, दिर्घ साठवणी...
चाललो सखे मी दूर अनवाणी
होता जागता चांदवा,चांदण्याची कुजबुज
तू राखून ही होती, माझ्या स्वप्नांची बूज
अनाहूत सखे तू केली पाठवणी.....
चाललो सखे मी दूर अनवाणी
गाठेण अज्ञात,शोधेनही दिशा
ध्रुव ता-यालाही देईन मी तूझी आशा
जिकरीने टाळेन आभासांच्या दाटवणी
चाललो सखे मी दूर अनवाणी....
दारी तूझ्या सखे पडो मंजिरीची भूल
मी होईन देवाला तू वाहिलेले फूल
कर माझ्यासवे आता तूझ्या सुखाची आळवणी
चाललो सखे मी दूर अनवाणी....
होईन मी तारा,कुठे तूटून पडेन
तू मागीतले स्वप्न,तस्सेच घडेन!
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
No comments:
Post a Comment