धुळीच्या ललाटा
कसा लावू पाय?
हंबरते गाय....
काळजातली
झुरत्या फुलांची
मला येते कीव
सूकतो जिव
मनोमन
सरत्या दिनाची
तूला नसे जाण
एकांताची आण
काळजाला.....
नको असे टाकू
जसे उरकते पूजा
नसे कोणी दूजा
अर्चनेत
मला सखे आला
टाळण्याचा कंटाळा
चूकतो ठोकताळा
सदैव तूझा.....
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
No comments:
Post a Comment