माझ्या कवितेचा सखे
तू नको तोडू तंतू
आणी नको तुझ्या
मनी किंतू परंतू
ही भावनेची मंत्रधून
मी रोज करे धावा
ही लेप संजिवनी
शांतावतो गर्त घावा
स्वप्नभंगाचा यमक
मी साधतो सरळ
माझ्या दुःखाची बाई
तूला भलती भूरळ!
₱Ɽ₳₮₳₱)
रचनापर्व
www.prataprachana.blogspot.com
No comments:
Post a Comment