चांदणे होते मुक्त....

काजळीढगांची छाया
रातकाल हा सजला
हुरहुरीचा चंद्र अचानक
चांदण फुलांत भिजला

चंद्र सांडला रानी
रान दवात झाले ओले
माळरानाचे गीत मुक्याने
गुज मनीचे बोले.

चकोर ऊडाला आकाशी
भेदून तमाचे रिंगण
रातराणीचे सडे अनावर
भरून जाते अंगण..

चंद्र सुगंधी होई
पहाट फुलून येते
स्वप्नांच्या गर्त कुशितुन
हाक कुणाची येते?

मी निद्रिस्त जागा होवून
चंद्राचे गातो सुक्त
चंद्रचकोराचे विव्हलमन
चांदणे होते मुक्त......

(प्रताप)
"रचनापर्व"
16/3/2019
http://prataprachana.blogspot.com