शब्दापल्याड....

अनामिक नात्याचे बंध
दुरवरून हाक ओली
हरीणीच्या डोळ्यातील आर्तता
दिशात झरून आली....

भेटल्या ना वाटा कधी
तरी प्रवास चाले
अव्यक्त भावविश्व सारे
गुज मनीचे खोले.

पुर्णचंद्र तु पुनवेचा
विश्वावर झरणारा
तु रानफुलाचा गंध
अवकाशी भरणारा..

तु पोकळी अनंत
रिक्तता भरणारी..
तु वेणूबासरी सुबक
राधेत हरणारी

शब्द धावती लगबग
मुकसंवादाचे पर्व
तु नाहीस कोणी बहुधा
तरीही तु व्यापते सर्व

अव्यक्त व्यक्तता तु
तु मैत्रीचा धागा
रमतो जिव जिथे
तु अशी ती जागा.

तुझे विश्वासाने चालणे
जशी सागराची खोली
ऊथळ तु पाणवठा
ज्याची गर्त खोली.

तु नात्यांची मर्यादा
तु अमर्याद नाते.
शब्दांच्याही पल्याड
ते भावार्थ नेते..

आसक्तीसम तु जरी
तुझी आस नाही
तुला विसरून जावे...
तु तसा भास नाही.

(प्रताप)
12/3/2019

"रचनापर्व"
(Search me on http://prataprachana.blogspot.com )