Saturday, August 17, 2019

ओल्या आठवणींचे झुले....




ओल्या ओल्या वाटा
मंद चंद्र भिजलेला
ओल्या पाखरांचा थवा
पंखाआड निजलेला

ओल्या ओल्या झुळुकीतुन
एक पुकारा येई
चिंब भिजल्या वाटेवर या
भास कुणाचा होई?

ओल्या ओल्या फांदीवर
पानांना येई शहारा
शिलगत्या अंधारावर या
प्रतिक्षेचा पहारा

ओल्या ओल्या रातीच्या
अंधाराआड प्रकाश दडे
आकाशातुन चंद्र पाझरे
सोनसरीचे सडे

ओल्या ओल्या क्षणात
सय दाटून येते
निशीगंधाची साद बावरी
श्वासात गोठून जाते

ओल्या ओल्या डोळ्यांना
पावसाचा येतो रंग
इंद्रायणीत तरंगे मग
एक आर्त अभंग

ओल्या ओल्या रातव्यात
असे सारे होते ओले
चंद्राला भिडतात मग
ओल्या आठवणींचे झुले.....
(प्रताप)
18/8/2019
" रचनापर्व "
















No comments:

Post a Comment

तोडून...?

गोकुळ निघाले मथुरा अनाथ झाल्या गायी राधा हृदय चालले कृष्ण दिशेने पायी येईल परतून कान्हा देईल हाक हासरी? की थेट वृंदावनी मूक्ती तोडून प्राणप्...