Monday, August 5, 2019

सडा फुलांचा उरतो..






आज पुन्हा पक्षी भिजले
सर अनाहूत आली
भिज मनाने झेप घेवूनी
चिवचिव झाली ओली..

साद भिरभिरे अनंतात
ओल्या ओल्या हाका
पंखांच्या ऊबेआड मग
अवकाश होई मुका

अंधारातून ढग वाहतो
समर्पणाची धारा
मोहरून जाते दिशा एकली
सरसरतो हा वारा

फुल ऊमलते मुक्यामुक्याने
सुगंध मातीत झरतो
सकाळ होता ऊंच भरारी
सडा फुलांचा उरतो...
(प्रताप)
6/8/2019
"रचनापर्व "

No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...