प्राजक्त सडे...

               

झडले प्राजक्त सडे

                             गंधाची हलकी दरवळ
                             मातीच्या ओलाव्यातुन
                            अंकुरे अलगद हिरवळ

     सुर्य उगवण्या पुर्वी
     हा प्रकाश फुलून येतो
     रातीचा सखा हा असा
     तिचा तत्पर निरोप घेतो

                           रातीचाही न निघे पाय
                           न प्रभाप्रकाश दिर्घ राही
                           सूर्याच्या किरणापुर्वी प्राजक्त
                           त्यांचे धुसर मिलन पाही

    संध्याप्रकाश बनून मग पुन्हा
    तो रातीस भेटण्या येतो
    स्वतःत भरून तमगंधास तो
    रातीत मिसळून जातो

                           हर सकाळी विलगताना
                           दोघेही व्याकुळ थोडे
                           या व्याकुळ क्षणांचे साक्षी
                           हे कोसळलेले प्राजक्त सडे
(प्रताप)
31/8/2019
"रचनापर्व"
prataprachana.blogspot.com