Saturday, April 3, 2021

कु-हाडीची लाज...

झाड निजले दुपारी
उन्हाचीच छाया
द्यावी त्याला पांघराया
स्वतःचीच काया

झाड फुलले मुक्याने
चिमण्यांची हाक
बहराला वाटे
कु-हाडीचा धाक

झाड तुटले दुपारी
चिमण्यांना शोक
रानाचं काळीजही
होतं ओकंबोकं

रान उचलून घेई
त्याचे एक बिज
नवरोपटे राखते
कु-हाडीची लाज
(Pr@t@p)
"रचनापर्व "
www.prataprachana.blogspot.com
3/4/2021





No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...