शब्दांची आशा

असे भेटावेत शब्द
जणू देव भेटावा
मनातल्या अबोलास
काव्य सुर फुटावा

व्याकूळ सांज घराला
उजळते दिवे लागणी
दारात हुरहुर उभी
तुला शब्दमागणी

दे पसाभर शब्द!
भरून टाक झोळी
अंधाराच्या काळजावर
रेखू दे रंगीत ओळी

अज्ञाताच्या आडून
मी गीत कुणाचे रचतो?
शब्दांना आणीक माझ्या
कंठ तुझा का फुटतो?

चंद्र उगवता नभी
चांदणे असे का पेटे?
मी गझल अनामिक लिही
घेवून आभाळ छोटे

क्षितीज गोठल्या वेळी
पक्षी कुठे उडती?
शब्द असे काहूरी
पंखावर त्यांच्या जडती

दुर निघाले शब्द
घेवून तुझी दिशा
ओंजळीत तुझ्या रूजावी
ही शब्दांची व्याकुळ आशा...
(Pr@t@p)
"रचनापर्व "
www.prataprachana.blogspot.com
(५ जानेवारी २०२२)