वेधवंती

त्या पल्याड काठी असते
अबीर संध्या छाया
प्रकाश अल्याड अधिर
तमात व्यापून जाया...

आला जरी का काळोख
चांदणे लूकलूक होईल
पाहता कोर नभीची
उरात धुकधुक होईल

पसरेल स्फटिक चांदणे
चमकून जाईल माती
गावघरातून, नयनतळातून
उजळून येतील वाती

चार नयनाची दिठ
असेल एकच केंद्र
दुरवरचा वेधवंती
नभी टांगला चंद्र...



("やaraτa ₱)                          
www.prataprachana.blogspot.com