Thursday, April 7, 2022

मुक्तीस्पर्श...

तुझ्या स्पर्शाच्या मैफलीत
हरवले माझे गाणे
मी शोधत असता मला
अंतरी तुझ्या धिराने

श्वास भारती धुन
अंतरी गेली शिलगुन
मी मुक्तीचा श्वास घेई
तुला मुक्याने बिलगून

सांगावा घेवून येते
नयनाची जोडी गर्त
सांजेची बावरधुन
होते अजूनी आर्त

शोधत असता काही
हरवून जाते सारे
तु शिंपीत असता मजवर
आस दाटले तारे

एक अनामिक गहिवर
तुझा पुकारा करतो
तु गेल्या क्षणाच्या प्रहरी
स्पर्शाचा ठसा उरतो...
(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
७ एप्रिल २०२२







No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...