एकांताची निरव पोकळी , मनाची सृजन घालमेल...निर्मिती आसक्त मी ...आणी हृदयात भावनांचे बहर....अभिव्यक्त होण्याच्या तळमळीचे हे पर्व.... माझ्या भावअस्तित्वाचा हा दर्पण.... एक रम्यगूढ हाक आणी वास्तव याच्या धूसर सिमारेषेवरील ही शब्दनक्षी...त्या नक्षीदार शब्दांचे हे रूप..साजिरे...गोजिरे..... लिहावे ऐसे अक्षर, जणू मनाची रेघ सांधून जावी ज्याने, काळजातली भेग.... काळीजभेग सांधणारी ही शब्दकळा...आणी काळीजकोरी ही कविता..... आणी ढवळून निघणारी आपली...प्रतिबिंबे....
Monday, April 27, 2020
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
अत्त दिप भव!
शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...
-
पळस पेटला रानी निळ्या आभाळाला झळा वैशाखाच्या विरहात येती सावलीला कळा रंग निळ्या आभाळात ऊष्ण केशरी लकाकी पहाडाच्या माथ्याला येते ...
-
तूम कहती थी, मुझे घोसला पसंद है। बताओ वो बरगद का पेड कट रहा था,तूम कहा थी? ₱Ɽ₳₮₳₱) रचनापर्व www.prataprachana.blogspot.com
-
मै क्यों ना काफिर कहू तुम्हे? मोहब्बत मे खलल गुनाह नही? ₱Ɽ₳₮₳₱) रचनापर्व www.prataprachana.blogspot.com
No comments:
Post a Comment