Sunday, May 8, 2022

सुगंधी अंतरा

ते होते अद्भूत सारे
जे अंतरी रूजले
सय जराशी आली
मनात मौन भिजले

ते व्याकुळ होते म्हणूनी
शब्द वेचले नाही
फुल वाहीले गाभारी
शिखरा पोचले नाही

तरीही झाड बहरते
मौन तुझे पुसण्या
दे ! शब्दकळ्या फुलाया
ओंजळीत या उसण्या

साधेल एखाद वसंत
सुचेल कविता शब्दगंधी
असू दे अंतरा तिचा
तुझ्यातला सुगंधी.....!

(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
८ मे २०२२







No comments:

Post a Comment

स्वप्नभंगाचा यमक

माझ्या कवितेचा सखे तू नको तोडू तंतू आणी नको तुझ्या  मनी किंतू परंतू ही भावनेची मंत्रधून  मी रोज करे धावा ही लेप संजिवनी शांतावतो गर्त घावा स...