Thursday, May 19, 2022

आभाळाखाली साजरे

शोधत असता माझ्या
शब्दांचे व्याकुळ मुळ
सांजघडीस उडते
मनात गोरजधुळ....

तु येते मनात माझ्या
जणू घरी कोण ते परते
सांज घडी घडी ने
रातीच्या कुशीत सरते

दिवा होऊन तेवते
मन माझे ओसरी
शब्दांना सुर फुटतो
कवितेची होते बासरी

धुन नभात विरते
चंद्र ढगाआड पाझरे
असे दुरावे नित्य
आभाळाखाली साजरे.....
(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२० मे २०२२

No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...