ध्रुवतारा......

सांज ठेपेल दारी
तेंव्हा तु निघ
दिगंत निवत असेल आणी
दिवे पेटत असतील
तसेही तुला अंधारभय
वाटत नाही
कारण तुझ्या आत
फुलली असते चांदपुनव
त्या अंतरीच्या
पुनवेच्या उजेडात
चांदण्याचा शोध घे
माझे शब्द तुझ्या
हाताला बिलगतील
त्यांना तु 'सप्तर्षी'
ठेवण दे
आणी सजवून घे
तुझा अवकाश
त्यावेळी मी
निरखत असेन
तुला ध्रुवाचा तारा
बनून!!
(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
१५ मे २०२२