Sunday, May 15, 2022

ध्रुवतारा......

सांज ठेपेल दारी
तेंव्हा तु निघ
दिगंत निवत असेल आणी
दिवे पेटत असतील
तसेही तुला अंधारभय
वाटत नाही
कारण तुझ्या आत
फुलली असते चांदपुनव
त्या अंतरीच्या
पुनवेच्या उजेडात
चांदण्याचा शोध घे
माझे शब्द तुझ्या
हाताला बिलगतील
त्यांना तु 'सप्तर्षी'
ठेवण दे
आणी सजवून घे
तुझा अवकाश
त्यावेळी मी
निरखत असेन
तुला ध्रुवाचा तारा
बनून!!
(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
१५ मे २०२२






No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...