Sunday, May 8, 2022

सृजनाभास...


 

या सोनचोची
चिमण्यांची
अगम्य
गोंदणभाषा घेवून
मी माळ तुडवत
निघालो आहे
सांजशामी दिशेला..

एकेक मातीचे थर
भाजून घेताहेत राब
हसत हसत
आणी माझे शब्द
शिवशिवताहेत
सृजनाचे देवधानबिज
अर्पिण्यास...

'ओलाव्या'तुझा मगदूर
हवाय!!
तुझे भरकटणारे ढग
विसावू देत
या अवकाशात आता..
माळही वेढला जातोय
तुझ्या कंचहिरव्या
सृजन आभासात...
(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
७ मे २०२२












No comments:

Post a Comment

स्वप्नभंगाचा यमक

माझ्या कवितेचा सखे तू नको तोडू तंतू आणी नको तुझ्या  मनी किंतू परंतू ही भावनेची मंत्रधून  मी रोज करे धावा ही लेप संजिवनी शांतावतो गर्त घावा स...