Sunday, May 8, 2022

सृजनाभास...


 

या सोनचोची
चिमण्यांची
अगम्य
गोंदणभाषा घेवून
मी माळ तुडवत
निघालो आहे
सांजशामी दिशेला..

एकेक मातीचे थर
भाजून घेताहेत राब
हसत हसत
आणी माझे शब्द
शिवशिवताहेत
सृजनाचे देवधानबिज
अर्पिण्यास...

'ओलाव्या'तुझा मगदूर
हवाय!!
तुझे भरकटणारे ढग
विसावू देत
या अवकाशात आता..
माळही वेढला जातोय
तुझ्या कंचहिरव्या
सृजन आभासात...
(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
७ मे २०२२












No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...