Wednesday, May 11, 2022

धुळ...

काय निसटते आत
जणू दरीत फुल पडते
काळीज दरीचे गर्त
वा-यावरती उडते

कसले भासगाणे
बनते पाखरशिळ
शिखराला वारा शिवतो
दरीत उडते धुळ....

(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
११ मे २०२२







at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

स्वप्नभंगाचा यमक

माझ्या कवितेचा सखे तू नको तोडू तंतू आणी नको तुझ्या  मनी किंतू परंतू ही भावनेची मंत्रधून  मी रोज करे धावा ही लेप संजिवनी शांतावतो गर्त घावा स...

  • बरगद का पेड
    तूम कहती थी, मुझे घोसला पसंद है। बताओ वो बरगद का पेड कट रहा था,तूम कहा थी? ₱Ɽ₳₮₳₱) रचनापर्व  www.prataprachana.blogspot.com
  • पळस ...ग्रेसांच्या सावलीत...
    पळस पेटला रानी निळ्या आभाळाला झळा वैशाखाच्या विरहात येती सावलीला कळा रंग निळ्या आभाळात ऊष्ण केशरी लकाकी पहाडाच्या माथ्याला येते ...
  • प्रतिक्षारत....
                       सांज बावरी घडी..रात येण्याचा प्रहर.. गोठ्याकडे वासराच्या ओढीने निघालेल्या गायीच्या खुराने ऊधळलेल्या  मातीने आसमंत बावरत...