Sunday, May 1, 2022

वचनभंग..!

निघून गेलो आपण
मन मागे राहीले
आत्म्याने विव्हल व्हावे
व्याकुळ असे तु पाहिले

चेह-याचा आभास दाटला
चेह-याच्या माझ्या भोवती
श्वासांनी तुझ्या भेट घ्यावी
श्वासांची माझ्या धावती

हे फुल कसले उमलले?
शहरात हाकांचे रस्ते
जात्या पावलातुन तु मजकडे
निघते अलवार ..आस्ते!

मी स्तब्ध उभा तेथेच
जेथे तु सोडले होते
न भेटण्याचे वचन कितीदा
असेच मोडले होते!!!

(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२ मे २०२२





No comments:

Post a Comment

स्वप्नभंगाचा यमक

माझ्या कवितेचा सखे तू नको तोडू तंतू आणी नको तुझ्या  मनी किंतू परंतू ही भावनेची मंत्रधून  मी रोज करे धावा ही लेप संजिवनी शांतावतो गर्त घावा स...