मुक्ती दिक्षा...

तु नाकारावे असे
असेल नक्की काही
कोण पिंपळाखाली दे
विरक्तीची द्वाही?

मन सिध्दार्थ होते
मागे सुटते यशोधरा
झाक शामल तरीही
मुक या अंबरा

कसे त्यागते कोणी
रोहिणी नदीकिनारे?
क्षणात थिटे पाडते
राजप्रासादी मनोरे

मी ही सन्यस्त होउन
राजहंस कुशिला मागु?
की हृदय चिरता बाण...
की देवदत्ती वागु?

सुटता सुटत नाही
माझ्या मुक्तिचे कोडे
मी झडली पिंपळपाने
जपून ठेवतो थोडे

मी करूणेने ध्यानस्त होऊन
घेऊ का तुझीच दिक्षा?
काळीज पसरल्या हातांना
देशील कशाची भिक्षा...??

"やraτa प"
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
११.१.२०२३