पाऊलठसे

शब्द होते
तु नव्हतीस...
पण कुठुन कोण जाणे...??
माझ्या शब्दांचे
माग काढत
त्यांचे अन्वयार्थ लावत
तु आलीस सोनपावली
आणी माझ्या कवितेचे
अंतरंग ढवळलेस..!

आणी.....
.......
माझे शब्द तुझे झाले
त्यांची घडण
तुझ्या पाऊलठशावर
अलवार विसावली....
तुझ्या अंतरात विलीन होऊन
कविता अविभाज्य झाली
तुजपासून....
आणी तु ही तिला
धरलेस हृदयाशी अपार
कवटाळुन..

आणी अचानक
तु म्हणालीस..
"हल्ली मी कवितेपुरतीच!"

यावर माझ्या आतील..
अनंत अजन्मी कविता
हसताहेत बासरीधारी 'शाम' बनून..
तुझ्यातील लटक्या राधेवर....
आणी तुझ्यातला मी
तगमगतो आहे
नव्या कवितेसाठी...

आता.....
शब्दामागील तु
चालते आहेस
प्रितबनाच्या वाटा
आणी माझी कविताच
निघाली आहे तुजमागे
तुझे प्रितबनी पाऊलठसे
कवटाळत.....

"やraτa प"
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
६.१.२०२३