Sunday, January 8, 2023

अनमोल दुरावा


तुझ्या आसक्तीची
होते दिवेलागणी
मी सांयप्रार्थनेवेळी
करतो तुझी मागणी

दिवे भरून येती
प्रकाश हळु पसरतो
तमात शब्द पेरून
मी एकटपण विसरतो

मी भरून घेतो ओंजळ
तुझ्या रितेपणाची
मी भोगुन घेतो शिक्षा
व्याकुळ या क्षणांची

तरीही लावत नाही
मी तुजला कसला बोल
तुझा दुरावा ठरतो
असाच.....अनमोल



"やraτa प"
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
८.१.२०२३
















No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...