Tuesday, January 3, 2023

चांदण तुकडे


अतुट असावा बंध
माझी स्मरणे जप
पिंपळाखाली तुझ्या
चालले माझे तप

मागणे कशास सांगु?
अन्वयार्थ तु लावणे
होईल कधी का बंद
मजला तु भावने?

कशास भुलते माझ्या
बुबळात थिजले पाणी
आणीक ऋचात वाहते
अव्यक्त एक विराणी

वाटा धुळीत पडल्या
भुरभुर उडते माती
आठव दाटल्यावेळी
झरते कातळछाती

मी ध्यानस्त शब्द
कवितेतला तुझ्या जणू
अव्यक्त गीत तुझे मी
एकांती गुणगुणु?

शाकार मनाला माझ्या
लिहून आर्त काव्य
तुझ्या आभास चाहुलीचे
सुक्ष्म पायरवही श्राव्य

मी व्यापतो काळीज माझे
तु नसतानाही इकडे
अवकाशावर भिरकवत
प्रतिक्षारत चांदण तुकडे

"やraτa प"
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
३.१.२०२३





No comments:

Post a Comment

मुक्तीसंगर!

तूझ्या ओंजळीने भिमा तू आम्हा दिलास सागर महाडाच्या तळ्यातून  तू चेतवला जागर! तूझ्या ओंजळीचे आजही आम्ही पितो रे पाणी पिढ्या हूरूपाने गाती तूझ...