Monday, January 9, 2023

आभास..भेटाया



मी बसलो आहे रिता
घेवून तुझी आस
दारात मुक्याने ठेव तु
तुझा चंदन भास

मी भोगतो आहे तम
एक शब्दही न बोलता
माती गंधीत होते
रातराणी फुल झेलता

मी भिनतो आहे सृष्टीत
आठवत तुझे ते असणे
या आर्तखुल्या ओंजळीस
दे चांदणे तुझे तु उसने

मी पाहतो आहे वाट
गात हाकांच्या ओव्या
आभास तरी धाडशील
क्षणभर...मज...भेटाया?


"やraτa प"
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
९.१.२०२३


No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...