हाक तुझी बघ आली
नव्हते धुके जरी
निनाद कंपीत होऊन
स्पंदून आले उरी
हात तुझा ऊंचावून
तु आकाश व्यापले सारे
मी चमकून चांदण झालो
दिवसा न दिसणारे
तु उभी हसतमुखाने
माझ्या प्रेमदत्त वृक्षापुढे
बहराच्या हृदयी गुंजती
आसक्ती चौघडे
शहर तुझे धुकेरी
माझ्या आठवणींची वस्ती
कवितेचा आत्मा माझ्या
होतो रंगीत गुलदस्ती
"やraτa प"
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
६.१.२०२३
नव्हते धुके जरी
निनाद कंपीत होऊन
स्पंदून आले उरी
हात तुझा ऊंचावून
तु आकाश व्यापले सारे
मी चमकून चांदण झालो
दिवसा न दिसणारे
तु उभी हसतमुखाने
माझ्या प्रेमदत्त वृक्षापुढे
बहराच्या हृदयी गुंजती
आसक्ती चौघडे
शहर तुझे धुकेरी
माझ्या आठवणींची वस्ती
कवितेचा आत्मा माझ्या
होतो रंगीत गुलदस्ती
"やraτa प"
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
६.१.२०२३
No comments:
Post a Comment