धुकेरी पायभेट

तु दिसता मला गवसते
हरवले माझे काही
धुक्यात निनादून येते
प्रेमाची आर्त ग्वाही

धुसर दिशेला स्पष्ट
अंधूकसे काही दिसते
एक निळे फुलपाखरू
फुलाआडून हसते

नजर अशी की आर्त
कोणाची मजवर पडली?
पायभेट की अहिल्येची
जणू रघुनंदनाशी घडली

विरून शिळापण जाता
मुक्तीचे व्यापते धुके
सुर तुला ना परके
बासरीचे कृष्णसखे

गीत मला का सुचले?
तु शब्दही न बोलता
भाव तुझे गुलाबी
शुभ्र धुक्यात मी झेलता....


"やraτa प"
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
५.१.२०२३