भासाचे प्रारब्ध

भरून मन येते
जशा पाण्यावरती गाई
निज मना लागावी
देशील अशी अंगाई?

वाहते मनात काय ते
डोळ्यातुन धावत नाही
अथांग तुझ्या मनाचे
माझ्या मनात मावत नाही

होतो मलाही अनावर
तुझ्या मनाचा धावा
तुच नसता येथे....
सांग बोल कुणा लावावा?

ढाळावे कशाला आसवे
वाहून जाण्या सारे?
दुःख दाटून मनात येते
तुलाही न कळणारे...

क्षितिजावर तु उगव ना
होऊन तेजो तारा
गर्द तमाचे काळीज
उजेडाने भारणारा...

असते उणीव ईथे ही
जी असते तुझ्या ठायी
धावा मनातला तसाही
सहजी उमजत नाही

उंब-यात तुझ्या अडते
हे फुल मनाचे ताजे
झुळुक मुक परतते
न करता गाजेवाजे

होईल कधी तरी शक्य
मी वाहीन समक्ष शब्द
तो वर सजवत राहू
आर्त भासाचे हे प्रारब्ध.....

༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
१७ .८. २०२२