चांदणबांधणी

असेल तुझ्याही ठायी
एक अपुर्णत्व साचलेले
शेष निनाद रेंगाळत
मी शब्द तुझे वाचलेले

घे धाव या उराशी
होऊ दे बिलग युगाचा
धागा बांधून घेवू
कवितेतल्या आर्त जगाचा

मी वाहता शब्द व्याकुळी
तुझा भाव ढगाला आला
शब्दाच्या अंतरी माझ्या
तुझा दाटतो अर्थ ओला

तुझा कोसळ अनंत चाले
नखशिखांत मी भिजतो
तुझ्या पापणी आड मी
उजळून अपार सजतो

राहू दे तुझ्या ठायी
माझ्या शब्दांचे पुकार
दे उधळून तु तुझेपण
येण्या कवितेस या आकार

तुझ्या देखण्या आभासाचा
कवितेस मखमली रंग
तुझ्या चांदण बांधणीचा
आभाळ मांडते चंग....

༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
६ .८. २०२२