भग्नता अन् तडे

दंग होऊन सांज
बुडता सुर्य पाहते
तुझे चांदणे हळवे
निद्रेखाली राहते

देवू का मी एक
भावविभोरी हाक?
घे टिपून माझे शब्द
मग पापणी झाक

भारू का तुझी निद्रा
स्वप्नांच्या उधळत राशी?
ठेव मंद जळता दिवा
आभाळाच्या हृदयापाशी

तुझ्या परिघात मी नसेनही
असतो सदैव ता-यापलिकडे
दिसतील कसे आभाळाचे
मग भग्नता... अन् तडे..?


༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२२ .८. २०२२