काळीज देईल धिर

येत्या आठवणीचे कसे
देवू तुला खुलासे?
नसते तुजकडेही काही
जे देईल मला दिलासे

किती उगाळू तमास
उजेड उगवत नाही
मी दुर दर्ग्यावरती सुना..
मलाच बघवत नाही

ये ना कधी ओलांडून
परिघात कितीसे रहावे?
एकांत घडीच्या वेळी
मग कशास करावे धावे?

होईल कधी का असे?
चांदण्यास बिलगेल ढग
रात हसेल काजळमंद
प्रकाश अवतरेल मग..

होईल वेदना अंत
झाड होईल स्थिर
उधाणल्या काळजाला जेंव्हा
तुझे काळीज देईल धिर....

༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२६ .८. २०२२