ओंजळीचे दान पदरी

तुझे पाऊस वेड भिनता
आभाळ सांडते मन
तळव्यावर तुझ्या ओघळते
काळजाचे शामल बन

त्यासही आस लागते
तुला अनावर पाहण्या
आभाळ तसे ही व्याकुळ
तुझ्या सभोवती वाहण्या

हो चिंब तु हाकेने
स्वप्नांच्या पडती सरी
हा मेघ मनाचा माझा
पावसाळतो तुझ्या उरी

ढग माझ्या शब्दांचे
खिडकीत तुझ्या साचले
थेंब त्यांचे ओले
नयनी तुझ्या मी वाचले

नित्य कवितेत माझ्या
तुझ्या हाकांची दाटी
मी व्याकुळ मंदहास्य
उमलणारे तुझ्या ओठी

दे स्मितांचा दिलासा
अशा निरव राती
घन मनातले माझ्या
गीत ओले तुझे गाती

सरसरून पाऊस येतो
त्याने कुठे पडावे ?
ओंजळीचे दान पदरी
त्याच्या नित्य घडावे....

༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
१९ .८. २०२२