दुरवरचे दाट धुके

व्हावे तुझ्या मनातले
मी गुपीत हळवे मुके
मी तसाच ना गर्द जसे
दुरवरचे दाट धुके?

समीप असूनही नसतो
मी विचार एकांतसुन्न
मी हस-या तुझ्या क्षणातील
उणीव अबोल.. खिन्न

शब्दांनाही संहिता
ही अशी हृदयकथा
दुःख किती जन्माचे
वाहे दुखरी ही व्यथा

तु असे असावे येथे
जणू जिवाचे असणे
अन् स्वप्नपडीच्या वेळी
निद्रेखालून हसणे

तु यावे असे अनाहूत
जणू चांदण वारा
वाहून द्याव्या कुशिआड
नयनातील ओथंब धारा.....

༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२५ .८. २०२२