ओंजळ हळवी राख

या आवर्तास बाधते
माझे मौन पावसाळी
भिजल्या झाडाखाली
चिंब सायंकाळी

ओल्या पंखास कसली
उब देवू सहवासी?
हाक रूजता मातीत
अशी अनावर दरवेशी

ऐक! कलत्या थेंबांना हे
समर्पणाचे गीत सुचलेले
कुठल्या आदिम काळी मी
ताज्या भूर्जपत्रावर रचलेले

पाचोळा का त्यांचा
असा मंद पावसी जळतो
अन् अवकाश शामलेचा
मग आभेत त्या उजळतो

वेच हे भिजले निखारे
चेतले तरीही स्थितप्रज्ञ !
शिलगून घे तुझ्या मनातला
हुरहुरीचा अपुर्ण यज्ञ

लिही त्यावर ऋचा
गा! समर्पणाचे हळवे गीत
मी अलगद रेखुन देईन
शब्द अनोखे अन् नवनीत

असाच माझा पाऊस तुझ्या
शब्दातून अनामिक वाहो
सृजन धरतीच्या पाताळी
तो खळाळत झरा होवो!

येईल कधी आठवांचा मुसाफिर
देईल या सुप्त झ-यास हाक
दोन घोट त्यास देण्या
तुझी ओंजळ हळवी राख!

༄᭄प्रताप ࿐
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
९ .८. २०२२