पेटल्या वाती

या झाडाच्या फांदीवर
आठवांचा थवा जागतो
अशा मर्मवेळी मी
तु येण्याची दुवा मागतो

झाड फुलातुन पेरते
एक सूगंधी आशा
मी पाहून घेतो व्याकुळ
चंद्र उगवती दिशा

तु येता येत नाही
सारे होते मुके
पसरत जाते रानी
एकट उदास धुके

अशा शांत वेळी
चंद्र बोलका होतो
हाती धरला शब्द
सुबक शेलका होतो

मी देतो अर्ध्य त्याचे
तुझ्या पाऊल वाटी
कवितेत माझ्या होते
चांदण्याची तुझ्या दाटी

हा चांदणप्रहर नक्षत्री
मी भोगत असतो राती
तिकडे जळत असता
प्रतिक्षेत पेटल्या वाती...
(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
१२ जून २०२२