फुलखुणांचे माग

रातीच्या घनगर्दीतले
चांदणे हळुवार सरले
प्रतिक्षारत वाटेवरती
मन भिरभिर फिरले

सांडल्या फुलांचे
अविनाशी गंध रिते
मी शब्दात सोसतो आहे
तु पाठवलेली गीते

गीत तुझे बिलगते
शब्दास मौन बाधते
ही कसली काळीजवेळ
सय तुझी साधते

मी परत निघतो ठेवत
फुलखुणांचे कोमल माग
खिडकीत पक्षी गातो
येईल तुला का जाग?

येवू दे परतून मजकडे
मी तुला दिलेली हाक
त्या हाकेस यावी आर्त
तुझ्या प्रतिहाकेची झाक

थरारूदे बन मनाचे
येवू दे आभास धारा
ओळख कुणाचे स्पर्श
घेवून वाहतो वारा?

दुर अंतरावरूनी
सांधून घे दुरावा
भाव उदास विरहाचा
अलगद दुर सरावा....

(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२६ जून २०२२