Thursday, June 2, 2022

मुभा

तु नाहीस म्हणून आज
चंद्रही लयाला गेला
अवकाशी ढग फिरतो
मुक...एक..भावओला

ओंजळभर पाऊस
दे अर्पूण या नभी
विज या काळजातली
नजरेत तुझ्या बघ उभी

ती कोसळते लख्ख
सारे उजळुन जाई
ओथंब पावसाला मग
अनावर कोसळ घाई

तळवा तुझा स्पर्शावा
थेंब मनात झुरती
ओघळून तुझ्या मनावर
ते अजून व्याकुळ उरती

पाऊस दाटून असा
तुझ्या आभाळी उभा
ये दारात अनवाणी
दे कोसळण्याची मुभा...

(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२ जून २०२२

No comments:

Post a Comment

अत्त दिप भव!

शाक्यमूनी तथागता! वैशाख पोर्णिमेस तू पद्मफूलावर पाय देत अवतरलास ! मात्र ! बूध्दत्व साधण्यासाठी तू धुंडाळलेस कितीतरी काटेरी मार्ग! निकराने नि...