मुकहाकांचे गोंदणे....

मी हाक हवेला देतो
ती येऊन तुला भेटे
प्रतिध्वनी हा दरीतला
तुझ्यात मुक दाटे

किती पुसाव्या खुणा?
गोंदण मिटत नाही
जिव फुलांचा फांदीवर
तुटता तुटत नाही

विस्मरणातले ते चांदणे
अनाहूत उगवून येते
आठवणीचे नक्षत्र
मनात जागवून जाते

मी अवकाशाच्या पार
शोधत तुला निघतो
दुर दिवा जळता
अंधारास व्याकुळ बघतो

वाटते तुलाही बहुधा
चंद्रउजेडी द्यावी साद
नयनात तुझ्याही दाटतो
आर्त वेणू नाद

मुक जरी हाक तुझी
परतून मला भेटते
प्रतिहाक होऊन मलाही
मग तीस बिलगावे वाटते

हे हाकांचे कळप
तुझे निघनिश्चयी पाऊल
त्यांच्या मनसुब्याची
लागता लागत नाही चाहूल

तरी प्रतिक्षा चाले
हे मिलनगारूडी चांदणे
हृदयात चकाकून उठते
तुझे मुकहाकांचे गोंदणे...

(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
२२ जून २०२२