हुरूपाचे ढग

तुझ्या स्वप्नमृगा मागे
मन माझे धावते
तु नयनातुन जेव्हा
वाटेवर दिप लावते

गाव तुझे मंतरलेले
खुणावते सा-या वाटा
मी थवा रोखुन धरतो
पावलातला छोटा

तु असता मग्न गावी
स्वप्न मागती ठाव
मी मनात जोजवून घेतो
तुझा आभासाचा भाव

असतील आले पक्षी
निरोप तुला ना मिळे
नयनात तुझ्या भिजते
माझ्या मनाचे तळे

फुलता गुलाब भिजतो
थेंबाथेंबाने ओल पाझरे
ढगात माझ्या होती
तुझे पाऊसगाणे साजरे

मी धाडून देतो पाऊस
थॆंब मनाचे व्याकुळ
तु चिंब भिजल्या रानी
मांड बासरीतले गोकुळ....

हृदयात येवू दे ओल
ढगास सार्थक वाटेल
कंच तुला भिजवण्या
ढग हुरूपून पुन्हा दाटेल....
(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
१९ जून २०२२