Wednesday, June 1, 2022

ढगांची काळीजमाया

प्राचिन नदीचा तळ
ढवळून शब्द आले
ओल्या भावकळांनी
ते ही भिजून..ओले

अंतःकरणी काय फुटते?
जणू नदीचे मन्वंतर
लांघत शब्द निघती
आपल्यातले अंतर

भाव ढग होतो
डोंगरी व्याकुळ फिरतो
पावसातला शब्द
मग रानशिवारी झरतो

तो झिरपत राही रानी
तो स्पर्शितो धरणीकाया
धरतीच्या अंतरी रूजविण्या
ढगांची काळीजमाया....



(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
१ जून २०२२










No comments:

Post a Comment

स्वप्नभंगाचा यमक

माझ्या कवितेचा सखे तू नको तोडू तंतू आणी नको तुझ्या  मनी किंतू परंतू ही भावनेची मंत्रधून  मी रोज करे धावा ही लेप संजिवनी शांतावतो गर्त घावा स...