Wednesday, June 1, 2022

ढगांची काळीजमाया

प्राचिन नदीचा तळ
ढवळून शब्द आले
ओल्या भावकळांनी
ते ही भिजून..ओले

अंतःकरणी काय फुटते?
जणू नदीचे मन्वंतर
लांघत शब्द निघती
आपल्यातले अंतर

भाव ढग होतो
डोंगरी व्याकुळ फिरतो
पावसातला शब्द
मग रानशिवारी झरतो

तो झिरपत राही रानी
तो स्पर्शितो धरणीकाया
धरतीच्या अंतरी रूजविण्या
ढगांची काळीजमाया....



(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
१ जून २०२२










No comments:

Post a Comment

मुक्तीसंगर!

तूझ्या ओंजळीने भिमा तू आम्हा दिलास सागर महाडाच्या तळ्यातून  तू चेतवला जागर! तूझ्या ओंजळीचे आजही आम्ही पितो रे पाणी पिढ्या हूरूपाने गाती तूझ...