Tuesday, June 14, 2022

सार्थक....

शब्दांचे जिव हळवे
त्यास तुझा भास
मी ही राखतो त्यांचे
अन्वयार्थ खास

त्यांचे सरीसम येणे
अज्ञातात भाव भिजले
हे ओथंब गहिवराचे
नभात माझ्या रूजले

कोसळ त्यांचे सुगंधी
हिरवे होई बन
थेंबास व्याकुळ आर्त
मातीचे ओले मन

पाऊस असा शब्दांचा
घर तुझे की ओले
मातीस बिलगुन थेंबाचे
कोसळणे सार्थक झाले....
(Pr@t@p)
"रचनापर्व"
www.prataprachana.blogspot.com
१५ जून २०२२



No comments:

Post a Comment

तोडून...?

गोकुळ निघाले मथुरा अनाथ झाल्या गायी राधा हृदय चालले कृष्ण दिशेने पायी येईल परतून कान्हा देईल हाक हासरी? की थेट वृंदावनी मूक्ती तोडून प्राणप्...